ഏകലവ്യം

ഛേദിക്കപ്പെട്ട പെരുവിരല്‍
നീയെടുത്തു കൊള്ളുക...
അപൂര്‍ണ വിദ്യയുടെ
ബാക്കിയാണിത്‌...
പൂര്‍ണത തേടി
അലഞ്ഞവന്റെ
കറുത്ത വേദം...
വാക്കുകളുടെ
അസ്‌ത്ര മൂര്‍ച്ചക്ക്‌ മുമ്പില്‍
മൂര്‍ച്ഛിച്ചു വീണ
എന്റെ കിനാവുകള്‍... 

ചിരി

ചുറ്റിലും ഉയരുന്ന
കുശല ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന്
പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണ...
നിന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ
ഉള്ളറകളിലെവിടയോ
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന...
കൂട്ടന്തതയുടെ ഒടുക്കത്തില്‍
അട്ടഹാസത്തിന്
വഴിമാറുന്ന...
കണ്ണീരിന്റെ
ഉപ്പു നനവുകള്‍ക്കിടയില്‍
മധുരം ഊറിക്കൂടുന്ന...
ഏകാന്തത്തില്‍
ഓര്‍മകളിലേക്ക്
ചോദിക്കാതെ വരുന്ന...
പൂപോലെ സുന്ദരമായി
പ്രണയം വിടര്‍ത്തുന്ന...
പുച്ഛം പുരട്ടി
നിസ്സംഗതയില്‍ പൊതിഞ്ഞ്
ചുരുട്ടി എറിയുന്ന...
നിന്നില്‍ നിന്ന് എന്നിലേക്കും
എന്നില്‍ നിന്ന് നിന്നിലേക്കും
മൗനത്തിന്റെ പാലത്തിലൂടെ
കടന്നു പോകുന്ന...

വെറുതെ...

ഇനിയൊരു പക്ഷേ
ഇടക്കെപ്പോഴെങ്കിലും
ഒരു മടങ്ങി വരവ്...
വെറുതെ...
ചുറ്റും പച്ചപ്പാണ്
മഴ കടന്ന്
വെയില്‍ കടന്ന്
ചുവപ്പ് രാശിക്കൊപ്പം...
വെറുതെ...
ഇലകള്‍
സ്വപ്നത്തിലേക്ക്
കടന്നു വരുന്നു...
വെറുതെ...
നീ ബാക്കി വെച്ച
ആ മന്ദസ്മിതം
സൂര്യകാന്തി പൂക്കള്‍...
എല്ലാം വെറുതെയാണ്...
എന്നിട്ടും ഇടക്ക്
ഈ ജനല്‍ പാളിയിലൂടെ
വിദൂരത്തേക്ക് നോക്കും
നീ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്
ഒന്നിനുമല്ല...
വെറുതെ...

ഓട്ടോഗ്രാഫ്‌

ഈ അവസാന നിമിഷത്തില്‍
മാത്രമാണ്‌ നിന്നെ
പകര്‍ത്തിയെഴുതാന്‍ ശ്രമിച്ചത്‌...
പിഞ്ഞിയ പുസ്‌തകത്തിന്റെ
ഏതോ ഒരു താളില്‍
അക്ഷരങ്ങള്‍ മുറിഞ്ഞ
വാക്കിന്റെ വക്കില്‍
ദ്രവിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങള്‍...
മഴത്തുള്ളി മഷിയിലേക്ക്‌ പടര്‍ത്തിയ
ഒരു ഭൂപടം...
ഓര്‍മകള്‍ കോറിയിട്ട
മെയ്‌മാസ ചുകപ്പില്‍
ചുവന്ന്‌ തുടുത്ത പ്രണയം...
എന്നിട്ടും
ബാക്കിയുണ്ട്‌
ആകാശം കാണാതെ
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന
ഒരു തുണ്ട്‌ മയില്‍പ്പീലി... 

പ്രണയം

ഒരു പുല്‍ക്കൊടിയില്‍ നിന്ന്‌
മഴത്തുള്ളി താഴോട്ട്‌...
പളുങ്ക്‌ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
വീണുടഞ്ഞ്‌
അതിപ്പോള്‍
മണ്ണിനെ ചുംബിക്കും...
വരണ്ട ഹൃദയത്തില്‍
നനവ്‌ പടര്‍ത്തും...
വെള്ളി വെളിച്ചത്തില്‍
മഴവില്‍ മൗനങ്ങളുടെ
നിറച്ചാര്‍ത്തില്‍ അവ
നാണിച്ച്‌ നാണിച്ച്‌
തല താഴ്‌ത്തി
ഒരു പുല്‍ക്കൊടിയില്‍ നിന്ന്‌... 

ആകാശം നിറയെ...

ഒരു സ്വപ്‌നം
കണ്ണു ചിമ്മുന്ന
നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി
കഥ പറയുകയാണ്‌...
പച്ചപ്പിന്റെ
വാക്കുകളാണ്‌
ആകാശം നിറയെ...
വെള്ളയിലേക്ക്‌
പടരുന്ന സൗമ്യത... 

തഥാഗത പ്രയാണം....

വേരിലേക്ക്‌ ആഴ്‌ന്നിറങ്ങിയ
വൃക്ഷ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
ഇലകളുടെ മൗന സംവാദങ്ങള്‍
ചുറ്റിലും ഊറിക്കൂടുന്ന
അതീത സന്ദേശങ്ങള്‍...
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കാവല്‍ നിന്ന
ആ രാത്രിയുടെ ഏകാന്തത്തില്‍
പ്രണയത്തിന്റെ ജൈവധാരയായി
പുഴ വൃക്ഷത്തലപ്പത്തേക്ക്‌ ഒഴുകി...
തല കുമ്പിട്ട്‌ ജലം തൊട്ട്‌
വൃക്ഷം സഹൃദയത്വത്തിന്റെ
പുതു വെളിച്ചം തന്നിലേക്ക്‌ ആവാഹിച്ചു...
ഋതുക്കളുടെ ആഭേരിയില്‍ ധ്യാനിയായി
ബോധോദയം പൂണ്ട
വൃക്ഷത്തിന്റെ തഥാഗത പ്രയാണം....